MW tuin 500 goed 1

Even voorstellen

Welkom! Mijn naam is Marian en ik ben schrijver. Ik publiceerde het prentenboek Tippie en Fikkie in dromenland, waarvoor ik zelf de illustraties maakte. Ook schreef ik de psychologische roman De vergeten jaren, over een jonge vrouw die op zoek gaat naar het verleden van haar demente vader. Verder ben ik auteur van diverse boeken over asielhonden: Meneer Maus, Meer Maus en Help, ik heb een asielhond.

Op dit moment schrijf ik aan deel 2 van mijn detectivereeks rondom de ondernemende Mirjam Zomer. Het eerste deel heette Hond te koop en gaat over de malafide hondenhandel. Bij de Agatha Christie schrijfwedstrijd van Luitingh-Sijthoff bereikte ik de shortlist. Daarnaast won ik de aanmoedigingsprijs voor de Drechtsteden Toekomst-schrijfwedstrijd. Ik schrijf columns, korte verhalen, recensies en artikelen. Verder houd ik van muziek, film, fotografie, veel lezen en wandelen met mijn hond. Op deze pagina kun je meer lezen over mijn boeken en wat mij bezighoudt. Veel leesplezier gewenst!

dordts-winterboek-blik

Dordrechts Winterboek

Mijn verhaal ‘Schilder je droom’ wordt gepubliceerd in het Dordrechts Winterboek. Er waren veel inzendingen, dus het is erg leuk om geselecteerd te worden.
Ik ben reuze benieuwd naar dit boek in blik. Het was een bijzondere uitdaging om midden in de zomer een winters verhaal te schrijven.

“Begin november verschijnt het Dordrechts Winterboek. Dit leuke kijk-en leesboek wordt geleverd als ‘boek-in-blik’ met prachtige winterse tekeningen van Jan Hensema erop.
Het boek-in-blik zit in een papieren draagtasje met daarop een stempelafdruk van een Hensema-afbeelding. In het tasje zit ook nog een envelop met 5 ansichtkaarten van Dordtse wintergezichten, eveneens getekend door Jan Hensema.
Lees op deze site meer over hét geschenk voor de komende feestdagen. Wie weet staat uw verhaal wel in het Dordrechts Winterboek!”

Bron: http://www.dordrechtswinterboek.jimdo.com

Cover 4 De vergeten jaren boek
De vergeten jaren op Hebban

Op lezerswebsite Hebban staat een mooie recensie over De vergeten jaren. Ik ben er heel blij mee!

“Deze roman, met als hoofdpersoon Eefje, kan bestempeld worden als dochter-vaderroman, in die volgorde, want het is Eefje die het woord doet.
Het verhaal is opgebouwd in afwisselende hoofdstukken: flashbacks van Eefje’s jeugd in het gezin en de tegenwoordige tijd waarin de ontwikkeling gevolgd wordt van vader die steeds meer afglijdt naar mentale afwezigheid. Verder is er een niet onbelangrijke rol voor Charlie, de hond, stabiele factor aan de zijde van Eefje.
Er lopen vervolgens een aantal verhaallijnen parallel door het verhaal , die aan het eind samenkomen. Deze hebben betrekking op vader, het verpleeghuis, de zus van vader en 2 aanbidders van Eefje. Het is best spannend en verrassend, hier ga verder niet op in, om niets prijs te geven.

Wat me opgevallen is in dit boek is de zeer verzorgde en fijne schrijfstijl, het voelt aan als heel natuurlijk, sprankelend en licht.
De flashbacks zijn ontroerend, want Eefje beschrijft haar herinneringen echt als kind, heel mooi gedaan.”

© Tea, Hebban